درد چگونه ارزیابی می‌شود؟ راهنمای تشخیص شدت، نوع و الگوی درد با ابزارهای استاندارد

درد چگونه ارزیابی می‌شود؟ راهنمای تشخیص شدت، نوع و الگوی درد با ابزارهای استاندارد

درد چگونه ارزیابی می‌شود؟ راهنمای تشخیص شدت، نوع و الگوی درد با ابزارهای استاندارد

مقدمه

ارزیابی دقیق درد، اولین و مهم‌ترین مرحله در مدیریت آن است. بدون سنجش درست شدت، نوع و ویژگی‌های درد، درمان هدفمند و مؤثر امکان‌پذیر نیست.این مقاله ابزارها، روش‌ها و نکات کاربردی ارزیابی درد را ارائه می‌دهد.

اصول ارزیابی درد

1.درک تجربه بیمار:

درد یک تجربه شخصی و ذهنی است، بنابراین گزارش بیمار معتبرترین منبع است.

2.تعیین نوع درد:

حاد، مزمن، نوروپاتیک یا مختلط

3.سنجش شدت و کیفیت درد

4.شناسایی عوامل همراه و محرک

5.بررسی اثر درد بر زندگی روزمره:

خواب، فعالیت، خلق و خو

تاریخچه و مصاحبه بالینی

سوالات کلیدی (OPQRST):

• O – Onset: شروع درد کی و چگونه بود؟

• P – Provocation/Palliation: چه چیزی درد را بدتر یا بهتر می‌کند؟

• Q – Quality: نوع درد؟ (سوزشی، تیز، مبهم)

• R – Region/Radiation: محل و انتشار درد

• S – Severity

شدت درد

• T – Timing

مداوم، متناوب، حمله‌ای

این چارچوب، پایه هر ارزیابی حرفه‌ای است.

ابزارهای سنجش شدت درد

مقیاس عددی (NRS – Numeric Rating Scale)

• 0 = بدون درد

• 10 = شدیدترین درد ممکن

کاربرد:

بزرگسالان، قابل تکرار، آسان

مقیاس بصری (VAS – Visual Analogue Scale)

• خط ۱۰ سانتی‌متری، بیمار نقطه مناسب را مشخص می‌کند

• دقیق برای تحقیقات و پیگیری پیشرفت درمان

مقیاس چهره‌ای (Face Scale)

• مناسب کودکان و سالمندان

• از چهره خندان تا ناراحت

مقیاس دسته‌بندی (Categorical Scale)

• خفیف، متوسط، شدید

• ساده برای محیط‌های بالینی شلوغ

ارزیابی کیفیت درد

نوسیسپتیو:

ضربان‌دار، فشارنده، تیز

نوروپاتیک:

سوزشی، برق‌مانند، بی‌حسی یا گزگز

احشایی:

مبهم، منتشر، همراه تهوع

ابزارهای McGill Pain Questionnaire و LANSS برای تشخیص دقیق کیفیت درد استفاده می‌شوند.

ارزیابی تأثیر درد بر عملکرد و کیفیت زندگی

خواب:

اختلال، بی‌خوابی

فعالیت روزمره:

محدودیت حرکت

خلق:

اضطراب، افسردگی

روابط اجتماعی:

کاهش مشارکت

ابزارهای استاندارد: BPI (Brief Pain Inventory) و SF-36.

ارزیابی درد در گروه‌های ویژه

کودکان:

• اغلب نمی‌توانند شدت درد را عددی گزارش دهند

• از Face Scale و بازی/تصویر کمک گرفته می‌شود

سالمندان:

• ممکن است به علت اختلال حافظه یا زوال عقل گزارش دقیق ندهند

• مشاهده رفتار، حالات چهره و تغییرات عملکردی مهم است

بیماران غیرقابل همکاری یا بیهوش

• از مقیاس FLACC یا Critical-Care Pain Observation Tool (CPOT) استفاده می‌شود

• معیارها: صورت، پاها، فعالیت بدنی، گریه، آرام‌سازی

ارزیابی درد مزمن و پیچیده

• حساس‌سازی مرکزی بررسی شود

• درد منتشر یا بدون علت مشخص نیازمند ابزارهای تخصصی

• ثبت دقیق روزانه (Pain Diary)

• ارزیابی روانشناختی و کیفیت زندگی همراه

نکات عملی برای پرستاران و پزشکان:

1.هر بیمار باید در ابتدا و هر تغییر وضعیت درد، ارزیابی شود

2.گزارش بیمار معتبرترین منبع است

3.ثبت دقیق ابزار سنجش و زمان پاسخ به درمان ضروری است

4.بررسی همزمان علائم حیاتی، خواب و فعالیت روزانه

5.ارتباط مداوم با تیم درمانی برای اصلاح درمان

جمع‌بندی:

ارزیابی درد یک فرآیند چندبعدی و حرفه‌ای است. ترکیب مصاحبه بالینی، ابزارهای سنجش شدت و کیفیت، مشاهده عملکرد و عوامل روانی، امکان انتخاب درمان هدفمند و مؤثر را فراهم می‌کند. این کلاستر پایه علمی و عملی را برای مدیریت درد، درمان دارویی و غیر دارویی، و پیشگیری از مزمن شدن درد ارائه می‌دهد.

منابع:

IASP

UpToDate

WHO

BMJ

Oxford Handbook of Clinical Examination