پروبیوتیکها، پریبیوتیکها و سینبیوتیکها در بیماران دیالیز
مقدمه:
بیماران مبتلا به نارسایی مزمن کلیه (CKD) و تحت درمان با دیالیز، به دلیل تغییر در میکروبیوم روده و کاهش عملکرد سد رودهای، در معرض افزایش التهاب و تولید سموم اورمیک قرار دارند. این تغییرات میتوانند منجر به بدتر شدن وضعیت بالینی بیماران شوند. مطالعات اخیر نشان دادهاند که پروبیوتیکها، پریبیوتیکها و سینبیوتیکها میتوانند نقش مؤثری در کاهش التهاب و بهبود سلامت بیماران دیالیزی ایفا کنند. در این مقاله، یافتههای جدید در مورد تأثیر این مکملهای غذایی بر بیماران دیالیزی بررسی شده است.
پروبیوتیک، پریبیوتیک و سینبیوتیک چیست؟
پروبیوتیکها:
میکروارگانیسمهای زندهای هستند که مصرف آنها موجب بهبود سلامت روده و افزایش جذب مواد مغذی میشود. این باکتریهای مفید در تنظیم فلور طبیعی روده نقش مهمی دارند.
پریبیوتیکها:
ترکیبات غذایی غیرقابل هضم هستند که رشد و فعالیت باکتریهای مفید روده را افزایش میدهند و موجب بهبود تعادل میکروبیوم روده میشوند.
سینبیوتیکها:
ترکیبی از پروبیوتیکها و پریبیوتیکها هستند که موجب بهبود عملکرد سیستم گوارشی و تنظیم بالانس میکروبی در روده میشوند.
چرا بیماران دیالیزی به این مکملها نیاز دارند؟
دیالیز نمیتواند تمامی سموم اورمیک و عوامل التهابی را بهطور کامل حذف کند. همچنین، مطالعات نشان دادهاند که بیماران دیالیزی به دلیل اختلال در میکروبیوم روده، بیشتر در معرض التهاب و تولید سموم نفروتوکسیک قرار دارند. این سموم میتوانند از طریق مسیرهای مختلف منجر به پیشرفت بیماری شوند. دیالیز به خودی خود باعث تغییر در ترکیب میکروبیوم روده و یکپارچگی سد رودهای میشود که این امر بر وضعیت بیماران تأثیر منفی دارد.
نتایج مطالعات اخیر
مطالعهای که در دانشگاه پارما، دانشگاه باری آلدومورو و دانشگاه علوم کشاورزی و پزشکی کلوژ انجام شده و در 4 آوریل 2024 منتشر شده است، برای اولین بار تأثیر پروبیوتیکها، پریبیوتیکها و سینبیوتیکها را در بیماران ESRD تحت درمان با همودیالیز (HD) مورد بررسی قرار داده است.
مهمترین نتایج این تحقیق عبارتند از:
1.پریبیوتیکها و سینبیوتیکها تأثیر بیشتری در کاهش عوامل التهابی دارند.
2.پریبیوتیکها موجب کاهش اینترلوکین ۶ (IL-6) و فاکتور نکروز توموری آلفا (TNF-α) میشوند.
3.سینبیوتیکها باعث کاهش CRP و اندوتوکسینها میشوند که نشانگر کاهش التهاب سیستمیک است.
4.پریبیوتیکها میزان سموم اورمیک مانند ایندوکسیل سولفات، مالون دیآلدئید و BUN را کاهش میدهند.
5.پریبیوتیکها بیشترین تأثیر را در بهبود علائم گوارشی بیماران دیالیزی دارند.
6.در بیماران دیالیزی که به هر دلیلی آنتیبیوتیک مصرف میکنند، مصرف مکملهای پروبیوتیک، پریبیوتیک و سینبیوتیک ضروری است.
نتیجهگیری
نتایج این مطالعه نشان میدهد که استفاده از پروبیوتیکها، پریبیوتیکها و سینبیوتیکها میتواند در بهبود وضعیت بیماران دیالیزی مؤثر باشد. این مکملها علاوه بر کاهش التهاب و بهبود عملکرد سیستم ایمنی، میتوانند در کاهش سموم اورمیک و بهبود علائم گوارشی نیز نقش مهمی ایفا کنند. با توجه به اینکه بیماران دیالیزی اغلب دچار مشکلات گوارشی و التهاب مزمن هستند، استفاده از این مکملها میتواند کیفیت زندگی آنها را بهبود بخشد.
منبع: