۲۳ سال زندگی با کلیه پیوندی؛ درس‌های یک قهرمان

۲۳ سال رفاقت با کلیه پیوندی؛ وقتی اراده و ورزش دست به دست هم می‌دهند!

روایتی از مردی که با وجود ۵ سال دیالیز، هم در دانشگاه درس خواند، هم در استخر جهانی روی سکوی قهرمانی ایستاد.

تا حالا از خودت پرسیدی بعد از عمل پیوند کلیه، زندگی چطور ادامه پیدا می‌کند؟ خیلی‌ها که درگیر نارسایی کلیه هستند یا تازه پیوند انجام داده‌اند، یک ترس بزرگ در دل دارند: «نکند کلیه جدیدم آسیب ببیند؟» «نکند با کوچک‌ترین تحرکی همه‌چیز خراب شود؟».

میان این همه احتیاط و توصیه‌های گه گاه ترسناک، شنیدن داستان آدم‌هایی که این راه سخت را با لبخند پشت سر گذاشته‌اند، مثل یک نفس عمیق در هوای تازه است. داستان محمدتقی ماهتاب‌خواه دقیقاً همین است؛ مردی که نه‌تنها یک قهرمان جهان در رشته شناست، بلکه دکترای تربیت‌بدنی دارد و علم ورزش را با بیش از دو دهه زندگی با کلیه پیوندی گره زده است.

از روزهای سخت دیالیز تا پشت نیمکت دانشگاه

ماجرا از سال ۱۳۷۵ شروع شد؛ زمانی که محمدتقی فقط ۲۰ سال داشت. در اوج جوانی، ناگهان هر دو کلیه‌اش از کار افتاد و دنیایش زیرورو شد.

تصور کنید؛ ۵ سال تمام، هفته‌ای سه بار روی تخت دیالیز! روزهایی که خیلی‌ها را خسته و خانه‌نشین می‌کند. اما او تصمیم دیگری گرفت. در همان روزهای سخت و زیر سایه سنگین دستگاه دیالیز، کتاب‌هایش را بغل کرد و راهی دانشگاه شد تا در رشته تربیت‌بدنی درس بخواند (اول در اصفهان و بعد با انتقالی در تهران).

بالاخره در سال ۱۳۸۰ و در ۲۵ سالگی، با کمک یک اهداکننده عزیز، جان تازه‌ای گرفت و زیر تیغ جراحی پیوند رفت. حالا نتیجه این اراده چیست؟ بیش از ۲۳ سال است که او با مراقبت، ورزش و انرژی مثبت، کلیه پیوندی‌اش را مثل روز اول سالم و سرحال نگه داشته است!

از تمرین در استخر تا سکوی قهرمانی جهان

آقای دکتر ماهتاب‌خواه به داشتن مدرک دانشگاهی اکتفا نکرد و درسش را تا مقطع دکترای تربیت‌بدنی و مدیریت ورزشی ادامه داد. او مربی و ناجی غریق درجه یک شناست و سال‌هاست بازوی توانمند فدراسیون ورزش بیماران خاص بوده است.

وقتی بعد از پیوند پا به استخر گذاشت، کسی فکر نمی‌کرد قرار است چه افتخاراتی کسب کند:

* مسابقات جهانی ۲۰۰۵ و ۲۰۰۷ (تایلند): دو مدال نقره باارزش جهانی در شنای ۱۰۰ متر و ۲۰۰ متر کرال سینه.

* بازی‌های آسیایی: درو کردن ۴ مدال طلا در رشته‌های مختلف شنا.

* مسابقات بین‌المللی خاورمیانه: مدال نقره شنا و برنز پرتاب وزنه، به همراه سال‌ها کاپیتانی تیم ملی شنای پیوند اعضای ایران.

چرا «شنا» بهترین دوست کلیه پیوندی است؟

شاید بپرسید مگر فرقی هم دارد؟ نکته اینجاست که کلیه‌های طبیعی پشت دنده‌های ما امن نشسته‌اند، اما کلیه پیوندی در پایین شکم کاشته می‌شود و هیچ دنده‌ای از آن محافظت نمی‌کند. به همین خاطر، ورزش‌های برخوردی مثل فوتبال یا رزمی ممنوع هستند.

اما از نگاه دکتر ماهتاب‌خواه، شنا یک انتخاب جادویی است:

1. بدون برخورد: هیچ خطر ضربه ناخواسته‌ای به شکم وجود ندارد.

2. دوست‌دار مفاصل: آب وزن شما را می‌گیرد و بدون اینکه به بدنتان فشار بیاید، یک ورزش هوازی عالی دارید.

3. تنظیم فشار خون: به قلب، عروق و کنترل فشار خون کمک می‌کند تا داروهای سرکوبگر ایمنی کمترین عارضه را داشته باشند.

زندگی بیش از دو دهه محمدتقی ماهتاب‌خواه با صدای بلند به همه ما می‌گوید:

می‌خواهید بدانید؟

در پایانِ این لیستِ آدم‌هایی که با وجود بیماری، زندگی‌شان را ساخته‌اند، یک سوال از شما داریم: «چه چیزی یا چه کاری به شما کمک می‌کند که در روزهای سخت، امیدتان را حفظ کنید؟»

شاید یک سرگرمی ساده، یک عادتِ غذایی، یا حتی یک جمله از یک عزیز. جوابِ شما می‌تواند چراغِ راهِ کسی باشد که همین الان دارد این متن را می‌خواند و به دنبال یک راهکارِ کوچک می‌گردد.

تجربه خودتان را برای ما و دیگران بنویسید.